Stare Morza & Forteca Korsarzy

"Tam, gdzie wiatr niesie imiona zapomnianych kapitanów ponad otwartymi rafami, bogactwo i niebezpieczeństwo leżą obok siebie."

— Z dzienników podróży anonimowego kronikarza

W skrócie: Ruiny nadal produkują; plądrowanie ma zwykłe zasady, a raport szpiegowski pokazuje stan z chwili szpiegowania. Bogate ruiny rekrutują straże. Korsarze wznoszą fortece, o które rywalizują sojusze.

---

Stare Morza #

Ruina Starego Imperium nie leży bezczynnie. Jej kopalnie wciąż fedrują, jej tartaki pracują, a to, czego nikt nie odbiera, gromadzi się w starych magazynach. Zwiadowcy donoszą o dziedzińcach pełnych złota, kamienia i drewna — i o miejscach, gdzie znowu chodzą straże.

Na mapie Ruiny Starego Imperium mają szarobrązową barwę i opis pola. Kotwica oznacza spoczynek.

• Bogate ruiny — te z dużymi magazynami i pracującą produkcją — opłacają się najeźdźcom najbardziej; wiek jest tu tylko z grubsza wskazówką.
• Surowce i straże z raportu są na miejscu w chwili szpiegowania.

Legenda mapy wyjaśnia kolory i symbole.

Magazyny ruin #

Ruiny nadal produkują; ich Magazyn ogranicza, ile mogą przechować.

Zasada jest taka sama dla każdego kapitana. Obowiązują zwykłe zasady plądrowania: ochrona magazynu, pojemność ładowni i mniejszy łup przy kolejnych wizytach w krótkich odstępach. Raport pokazuje surowce tak, jak leżały tam w chwili szpiegowania; możesz zabrać to, czego magazyn nie chroni i co mieści się w twoich ładowniach.

Opróżniona ruina nie zostaje pusta: jej własna produkcja z dniami znów napełnia magazyny, aż Magazyn wyznaczy granicę.

Tam, gdzie bogata ruina ma jeszcze Koszary albo Port, rekrutuje ze swoich magazynów własne straże. Takie miejsca się bronią — raport szpiegowski wymienia ci garnizon, zanim wypłyniesz. A gdy imperium upada ostatecznie, jego ostatnie zasoby jednorazowo zbroją garnizon; reszta przepada.

Przejęcie nie daje łupu, ale wyspa przychodzi ze swoim zapasem: kto obejmuje ruinę, dostaje wyspę, jej budynki i jej magazyny — tyle, ile uszkodzony Magazyn jeszcze pomieści, jak przy każdym przejęciu. Co najmniej twoi osadnicy przywożą niewielki zapas startowy złota, kamienia i drewna.

I jeszcze jedna różnica: każdy kapitan może niektóre ruiny Starego Imperium nie tylko plądrować, lecz także przejąć w całości i zasiedlić na nowo. Więcej w rozdziale »Kolonizacja«.

Forteca Korsarzy #

Korsarze wznoszą fortece wśród starszych Ruin Starego Imperium. Czarna bandera nad murami przy klifach — cel, który zwołuje sojusz.

• Fortece Korsarzy pojawiają się raz po raz na morzach świata — nikt nie wie, gdzie zawiśnie następna czarna bandera. Gdy już powstanie, staje się celem, o który walczą wszyscy.
• Nigdy nie atakuje sama. Czeka.

Cel dla sojuszu — nie do zdobycia w pojedynkę #

Fortecy Korsarzy nie złamie żaden pojedynczy kapitan w pojedynkę. Potrzeba co najmniej dwóch członków tego samego sojuszu — prawdziwej koordynacji, nie samotnej wyprawy.

Nie ma znaczenia, z którego oceanu atakujesz — floty z odległych wód również liczą się w pełni. Tylko zdobyta premia działa później w oceanie fortecy.

Wojska lądowe rozstrzygają szturm #

Forteca nie pada od ostrzału z morza. To szturm lądowy: twoje wojska walczą o mury, a okręty je przewożą. Bez wojsk nie możesz jej zdobyć. Udział w łupach uwzględnia jednak wkład całej floty, także okrętów.

Wspólny termin szturmu #

W Ataku Połączonym floty zbierają się przy fortecy i walczą we wspólnym terminie. Zwykły atak pojedynczy walczy sam od razu po przybyciu, nie może zdobyć fortecy i kosztuje wojska. Kilka oddzielnych ataków pojedynczych nie tworzy Ataku Połączonego.

Atak Połączony na fortecę celowo przewiduje dłuższy czas na dolot — dzięki temu również sojusznicy z odległych oceanów zdążą na szturm na czas.

Gdy atak ledwie się nie powiedzie, każdy ponosi swoją część strat. Łup także dzieli się według wkładu, a nie po równo.

Utrzymanie z garnizonem #

Po zdobyciu wasz sojusz utrzymuje fortecę stacjonującymi wojskami. Gdy garnizon spadnie poniżej krytycznej wartości, po okresie karencji grozi utrata. Ostrzeżenie pojawia się na stronie fortecy sojuszu.

Żaden sojusz nie utrzymuje fortecy wiecznie: prędzej czy później wygasa — korsarze ruszają dalej, a forteca znika.

Bonus za utrzymanie i łup #

Dopóki wasz sojusz utrzymuje fortecę, jego członkowie na tym samym oceanie otrzymują bonus w całym oceanie. Każda utrzymana forteca daje oba: szybsze floty i lepszy zwiad. Niczego nie wybieracie, a pod tym względem jedna forteca jest taka jak druga.

Łup ze szturmu trafia do aktywnych uczestników — kto wysyła wojska, dzieli się. Kto nie wysyła, przygląda się.

Skarbiec wojenny #

Utrzymywana Forteca Korsarzy to wielka nagroda, o którą rywalizują sojusze — i daje więcej niż tylko bonus w całym oceanie. Dopóki wasz garnizon trzyma mury, w ciszy rośnie skarbiec wojenny. Im dłużej utrzymujecie fortecę, tym staje się on obfitszy — aż do maksymalnego czasu utrzymania, którego żaden sojusz nie może przekroczyć: to zarazem granica skarbca wojennego. Kto wytrzyma pełny okres, zabrał wszystko, co było do zabrania.

Po zdobyciu łup szturmu trafia na główną wyspę każdego uprawnionego uczestnika. Dopisuje się tylko tyle, ile zmieści magazyn; nadwyżka przepada i nie trafia do skarbca sojuszu. Gdy magazyn jest pełny, dostawa jest ponawiana ograniczoną liczbę razy; bez powodzenia udział przepada. Skarbiec wojenny jest osobny: rośnie podczas utrzymania i jest wypłacany, gdy sojusz oddaje fortecę przez odbicie, słaby garnizon lub limit utrzymania.

Skarbiec wojenny dociera na twoją główną wyspę w konwoju. Znajdziesz go na listach flot w zasięgu wieży strażniczej; nie ma go na mapie. To, co nie mieści się już w tamtejszym magazynie, trafia do skarbca sojuszu.

Udział otrzymuje ten, kto w chwili upadku fortecy wciąż ma własne wojska w garnizonie. Podział faworyzuje mniejsze wkłady w sposób nieproporcjonalny — skromny udział przynosi względnie więcej niż taki sam ułamek całej siły. Kto nie wnosi nic lub wcześniej wycofa swoje wojska, odchodzi z pustymi rękami — a wycofanych wojsk nie można przywrócić, bo garnizonu nie da się uzupełnić. Jeśli wszyscy posiadacze wycofają wojska przed upadkiem fortecy, cały skarbiec wojenny przepada na rzecz korsarzy.

Odbicie dzieli Skarbiec wojenny. Wyparty posiadacz zachowuje większą część. Część dostają zdobywcy, ograniczoną ładownością ocalałych wojsk. Wojska zostają nowym garnizonem; łup przybywa konwojem. Nadwyżka ponad tę ładowność zostaje u posiadacza. Przy rozpadzie lub końcu czasu całość zostaje u posiadaczy nadal zapewniających garnizon.

Mieć oko na wydarzenie przy fortecy #

Światowe ogłoszenie pod nawigacją wskazuje aktywne Fortece Korsarzy i prowadzi do strony z ich pełną listą. Możesz je zamknąć. Zmiany mogą je przywrócić, ale nie ogłasza każdej zmiany posiadacza; aktualny stan jest na stronie fortec.

Strona fortec pokazuje posiadacza, Limit utrzymania i Skarbiec wojenny.

Władca Fortecy #

Długie utrzymywanie fortec daje osiągnięcie Władca Fortecy w trzech stopniach. Na końcu utrzymania jego pełne dni liczą się dla kapitanów, którzy nadal mają własne wojska w garnizonie. Wycofanie wszystkiego wcześniej nie daje dni za to utrzymanie. Trwające utrzymanie jeszcze się nie liczy.

Zdobywca Fortec #

Przeciwieństwo osiadłego Władcy Fortecy: kto odbija fortece, zostaje uhonorowany jako Zdobywca Fortec — osiągnięcie w trzech stopniach dla najskuteczniejszych odbijających. Liczy się każde udane odbicie w ciągu całej waszej kariery.

Odbicie — walka o zajętą fortecę #

Zdobywanie, utrzymywanie i odbijanie fortecy tworzą razem tryb gry Zdobądź Fortecę.

Utrzymywana forteca nie jest bezpieczną własnością. Rywalizujące sojusze mogą ją odbić — a wasz może zrobić to samo z cudzymi fortecami. Forteca zmienia właściciela, gdy atakujące siły pokonają broniący ją garnizon.

Gdy atakujecie:

• Wybierzcie fortecę utrzymywaną przez inny sojusz (własnej nie możecie atakować).
• Zwołajcie Atak Połączony jak przy każdym szturmie fortecy — znowu: co najmniej dwóch członków — z dowolnego oceanu, decydują wojska lądowe, okręty tylko przewożą.
• Tym razem walczycie nie z korsarzami, lecz z garnizonem stacjonującym sojuszu, który ją utrzymuje. Jeśli wasza połączona siła wystarczy, forteca wpada w wasze ręce — przejmujecie fortecę wraz z jej bonusem w całym oceanie i ustawiacie ocalałe wojska jako nowy garnizon.
• Świeżo zdobyta forteca jest przez pewien czas chroniona — nie możecie jej od razu zaatakować ponownie. Daje to nowemu właścicielowi czas na zadomowienie się.
• Odbicie nie daje łupu ze szturmu jak zwycięstwo nad korsarzami — lecz zdobywcy zabierają część skarbca wojennego wypartego posiadacza (zob. „Skarbiec wojenny”).

Gdy bronicie:

• Gdy rywalizujący sojusz tworzy Atak Połączony na twoją już utrzymywaną fortecę, na czacie sojuszu pojawia się ostrzeżenie. Na stronie twojego sojuszu, w „Utrzymywane fortece”, forteca jest oznaczona jako „Pod atakiem”, dopóki trwa Atak Połączony przeciw niej — także taki, który utworzono przed twoim zdobyciem i który dlatego nie wywołał ostrzeżenia na czacie.
• Garnizon zostaje ustalony wraz ze szturmem: składa się z wojsk, które przetrwały pierwotny podbój, i nie da się go uzupełnić — nie ma sposobu, by przerzucić więcej wojsk do trzymanej fortecy.
• Obrona oznacza więc odpieranie lub odstraszanie ataków o odbicie. Gdy odeprzecie szturm, atakujący wracają ze stratami — lecz wasz garnizon również słabnie. Jeśli spadnie poniżej krytycznego progu, otwiera się okres karencji, w którym forteca jest szczególnie wrażliwa; jeśli szturm całkiem ją przełamie, forteca przechodzi do drugiego sojuszu.
• Rozpad kończy to utrzymanie: korsarze odchodzą, a forteca znika. Później nowa forteca może powstać na tej samej wyspie.

Ile fortec może utrzymać sojusz? #

Sojusz może obecnie utrzymywać tylko jedną fortecę naraz. Jeśli wasz sojusz już jedną trzyma, nie możecie zdobyć drugiej, dopóki pierwsza jest utrzymywana. Fortecy nie da się oddać przyciskiem: wycofujecie garnizon poniżej progu utrzymania, a po okresie karencji forteca upada — skutki dla skarbca wojennego opisano wyżej w tym rozdziale. Dzięki temu więcej fortec pozostaje przedmiotem rywalizacji wielu sojuszy — i żaden sojusz nie zagarnia wszystkich oceanów dla siebie.

Dotyczy to także samego środka szturmu: jeśli wasz Atak Połączony wygra walkę o drugą fortecę, choć wasz sojusz już jedną trzyma, forteca nie zostaje zdobyta — walkę wygraliście, ale nie ma wolnego miejsca. Wasze floty zawracają i wracają do domu bez szwanku, bez strat; raport bojowy mówi wam jasno, że tylko limit fortec przeszkodził w zwycięstwie. Jeśli chcecie zdobyć tę fortecę, ta, którą trzymacie, musi najpierw upaść: wycofajcie jej garnizon poniżej progu utrzymania i poczekajcie na okres karencji.

Uwaga: Utworzenie lub dołączenie do Ataku Połączonego przeciw fortecy utrzymywanej przez graczy kończy twoją ochronę nowicjusza i nie wraca ona. Wcześniej pojawia się ostrzeżenie do potwierdzenia. Ochrona nie kończy się przy późniejszym rozstrzygnięciu walki.

Widoczność #

Na mapie widzicie, który sojusz aktualnie utrzymuje fortecę. Wasza strona sojuszu pokazuje w „Utrzymywane fortece” siłę garnizonu, datę „Utrzymywana do” i ostrzeżenie o zagrożeniu na pierwszy rzut oka.

Raport z bitwy po szturmie pokazuje połączoną siłę ataku wszystkich uczestników przeciw obronie fortecy.

Aktywne Fortece Korsarzy są widoczne na mapach obcych oceanów. We własnym oceanie nadal potrzeba widoczności wieży strażniczej. Kliknięcie widocznego pola pokazuje posiadacza i akcje; sąsiednie wyspy pozostają ukryte. Nowa forteca lub jej zdobycie wywołuje krótką plotkę ze świata w dzienniku pokładowym.

Co się dzieje przy wygaśnięciu #

Forteca Korsarzy nie trwa wiecznie: jeśli nikt jej nie przełamie, korsarze odchodzą ze wszystkim, co cenne.

Szpiegostwo #

Okręty szpiegowskie mogą badać fortece. Bez posiadacza raport pokazuje siłę bastionu, szacowany łup i pozostały czas. Dla fortecy utrzymywanej zamiast tego pokazuje siłę obronną przy odbiciu i garnizon; siła bastionu i szacunek łupu nie występują.

Gdy forteca zmienia posiadacza podczas rejsu #

Gdy inny sojusz zdobędzie fortecę podczas twojego rejsu, wynik zależy od ataku. Atak pojedynczy wraca bez walki i łupów. Atak Połączony także wraca bez walki w okresie ochronnym. Po upływie okresu ochronnego świeżo zdobytej fortecy walczy natomiast z nowym garnizonem jako odbicie i może stracić wojska.

"Fortecy nie zrównuje się z ziemią dla siebie. Zrównuje się ją dla siedmiu załóg, a morze rozdaje udział."